دنیای کوچک من

با عرض سلام خدمت دوستان عزیزم 

این آخرین پست من تو این وبلاگ هستش

امیدوارم که با نظراتتون از وب لاگ حمایت کنین

من دیگه آپ نمی کنم از همه دوستانی که برام نظر گذاشتند تشکر میکنم

_{به امید دیدار}

be.yade_dost@yahoo.com

 سلام اي شب معصوم
سلام اي شبي كه چشم هاي گرگ بيابان را
به حفره هاي استخواني ايمان و اعتقاد بدل ميكني
و در كنار جويبارهاي تو
ارواح بيدها ارواح مهربان تبرها را مي بويند !
من از جهان بي تفاوتي فكرها و حرفها و صداها مي آيم
واين جهان به لانه ماران مانند است
و اين جهان پر از صداي حركت پاهاي مردميست
كه همچنان كه ترا مي بوسند
در ذهن خود طناب دار تو را مي بافند !
سلام اي شب معصوم

سلام بهونۀ قشنگ من برای زندگی، آره بازم منم همون دیوانۀ همیشگی فدای مهربونیت چی میکنی با سرنوشت، دلم برات تنگ شده بود این نامه را واست نوشت حالا منو اگه بخوای رنگه گل های  قالیه جای نگاهت بد جوری تو صحن چشام خالیه ، ابرا همه پیشه منن اینجا هوا پر از غمه از غصه هام هر چی بگم جونه خودت بازم کمه دیشب دلم گرفته بود رفتم کناره آسمان فریاد زدم یا تو بیا یا منو پیشت برسون فدای تو نمیدونی بی تو چه دردی کشیدم حقیقت رو واست بگم به آخر خط رسیدم رفتی و من تنها شدم با گوشه های زندگی قسمته تو سفر شد و قسمت من آوارگی نمیدونی چقدر دلم تنگه برای دیدنت برای مهربونیات ،نوازشات ، بوسیدنت  به خاطرت مونده یکی همیشه چشم به راحته یه قلب تنها و کبود هلاک یه نگاهته

يادمان باشد اگر روزي دلهايمان تنها ماند طلب عشق به هر بي سرو پايي نکنيم.

       یا مجنون صفت ببرای پابوسی به خدمت لیــلا بیایم

درست است که تـــــــو خیلی آزارم داده ای ولی بدان    

      من هرگز قبول نمی کنم در عشق به شکایت بیایم

من می سوزم از جدایی که آتشی شبیه به دوزخ دارد     

     مگر چه می شود تو بگذاری به بهشــت برین بیایم

خدا را گواه می گیرم که من تو را خیلی دوســت دارم    

      بگذار روی زیبای چون گلت را دوباره به تماشـا بیایم

به چشمــــــانت دریــــــــا گفتم تا به من مجوز بدهی     

     مانند ماهی شنا کنم و یکبار دیگر به آن دریـــا بیایم

به خاطر خدا مرا به وصال خودت برسان ای زیبای من       

    تا من از نو متولد شوم و یکبار دیگر به این دنیا بیایم

دراین دنیا کسی محرم اسرار کسی نیست

ما تجربه کردیم کسی یاد کسی نیست

***

برگل به اشتیاق تو شبنم گذاشته اند

در کوچه های عاشقی دل غم گذاشته اند

نام مرا به عشق تو گذاشته اند

                    جاي دسته گلي که فردا بر قبرم نثار مي کني ……….

                                                                      امروز با شاخه گلي کوچک يادم کن

                   جاي سيل اشکی که فردا بر مزارم مي ريزي ……….

                                                                              امروز با تبسمي شادم کن

و یا

امروز با پيام کوچکي خوشحالم کن من امروز به تو نياز دارم نه فردا

ميدانم وقتي تير عشقت را به سويش پرتاب كردي

چيزي در موردش نميدونستي

نميدونستي كه ادما بعضي وقتا با اينكه هستن اما نيستن

يعني واسه خودشون نيستن

اين خيلي سخته كه قلبت واسه يكي بتپه

نفس هات براي او باشه

قدمهاي لرزان اما محكمت واسه او باشه

نفس هاي بريده ات فقط به خاطر دويدن به سوي او و عشق او باشه

اما اون نتونه اين ها رو درك كنه يا اون طوري كه انتظار داري درك كنه

اي كاش وقتي كه او براي اولين بار توي قلب پاكت قدم گذاشت

وقتي ازت اجازه گرفت كه براي مدتي تو قلبت چادر بزنه

زمان از حركت مي ايستاد

دلی دارم که دلداری ندارد

متاع من خریداری ندارد

کسی آگه ز سوز سینه ام نیست

مریض من پرستاری ندارد

نه دلداری,نه دلجوئی,نه دلسوز

بکار من کسی کاری ندارد

دلم ار درد تنهایی گرفته

مقیم شهر غم یاری ندارد

ز یاد دوستان رفته است نامم

کهن افسانه بازاری ندارد

ز ابر دوستی باران ندیدم

گل پژمرده گلکاری ندارد

ندارم قیدی و,آزاده حالم

سر درویش دستاری ندارد

ز هر بندم رها کردند و گفتند

که این دیوانه آزادی ندارد

بنازم بی نیازی را که جز عشق

کسی بر دوش من باری ندارد

سهم من ازشب شايد همان ستاره اي باشد که هميشه پنهان است هميشه هميشه هميشه و يا به قول قاصدکها ستاره من همان است که پيدا نيست

نابينا به ماه گفت : دوستت دارم . 

ماه گفت : چه طوري ؟ تو که نمي بيني .

نابينا گفت : چون    نمي بينمت دوستت دارم . 

 ماه گفت : چرا ؟ 

 نابينا گفت : اگر مي ديدمت عاشق زيباييت مي شدم ولي حالا که نمي بينمت عاشق خودت هستم                                                                                                             

اينك موج سنگين گذرزمان است كه در من مي گذرد

اينك موج سنگين زمان است كه چون جویبار آهن در من       مي گذرد

اينك موج سنگين زمان است كه چو ناو دريائي از پولاد و سنگ در

من مي گذرد 

********************************************

در گذر گاه نسيم سرودي ديگرگونه آغاز كرده ام

نيلوفر و باران در تو بود    خنجر و فريادي در من

فواره و رؤيا در تو بود        تالاب و سياهي در من

در گذرگاهت سرودي دگر گونه آغاز كردم

احمد شاملو

به گل گفتم عشق چیست؟گفت از من زیباتر پروانه است

به عشق گفتم:آخر توچیستی؟گفت نگاهی بیش نیستم

        یادته؟

اون روزا يادت مياد؟              

روزاي عشق قشنگ و پاکمون يادت مياد؟ 

يادته، تو کوچه باغ گل ناز

توي اون سراب رنگي

پشت ديوار بلور خنده ها

تو تبسم قشنگ  لحظه ها

با يه دنيا آرزو ،

يادته همديگرو صدا زديم؟

يادته،با عطر پاک گل ياس

با يه دسته گل مينا

با چه رمز و راز خوبي

با هم آشنا شديم،عاشق پاک هم شديم؟

يادته که اون روزا،

چه عاشقانه پيش هم

دستامون برگاي آرزومونو

توي قلب پاکمون ،ورق مي زد؟

کاشکي بودي و باهم

از اون روزا حرف ميزديم!

دلامونو تودل همديگه فرياد ميزديم!

يادته کنار اون جنگل سبز

زير مهتابي چشماي قشنگ و عاشقت

پشت اون کلبه کوچيک ،لب رود

مثل پروانه و شمع عاشقي

تو حضور گرم و آرامش هم

با ستاره ها ،هم آشنا شديم؟

اي كه طوفان در دلم انگيختي، تو مرا از نو به عشق آميختي،

  اي نفس هايت نسيم سبزه زار، سقف خانه پر شد از عطر بهار،

  اي دو چشمت رنگ دشت سوخته، آتشي در جا من افروخته،

  رخت عشقي بر تن عريان من، بوسه هايت نم نم باران من،

 گاهي از من عاشقانه ياد كن، تو به يادم بوسه اي بر باد كن.

تا کی؟

تا کی عاشق باشم و از عشقم دور ؟ تا کی اسیر

تنهایی هایم باشم و از یارم دور .....؟

تا کی باید به خاطر دوری تو اشک بریزم و حسرت آن

دستهای گرمت را بکشم...؟

 تا کی باید از خدای خویش التماس کنم تا تو را به

من برساند ، نزدیک و نزدیک تر کند

 تا بتوانم تو را در آغوش بگیرم؟...

 تا کی باید صدای غم انگیز آواز مرغ عشق را بشنوم

 و دلم برایت تنگ شود؟

 تا کی باید غروب پر درد

عاشقی را ببینم و دلم بگیرد!

 تا کی باید تنهایی به خورشیدی که آرام آرام به پشت کوه ها می رود را نگاه کنم و

تا کی باید لحظه ها و ثانیه ها را یکی یکی بشمارم تا لحظه دیدار با تو فرا رسد؟ 

 خسته ام!

 یک خسته دلشکسته عاشق بی سر پناه....

عاشقم !

 یک عاشق دیوانه سر به هوا .....

تا کی باید کنج اتاق خلوت دلم بنشینم و با قلم و

کاغذ درد دل کنم؟...

 تا کی باید دلم را به فرداها خوش کنم و پیش خود

بگویم آری فردا وقت رسیدن است!

 تا کی باید در سرزمین عشاق سربه

 زیر باشم

و چشمهای خیسم را از دیگران پنهان

 کنم؟

 تا کی باید بگویم که عاشقم ، ولی یک عاشق تنها ،

عاشقی که معشوقش در کنارش نیست!

تا کی باید به انتظارت زیر باران بنشینم و همراه

با آسمان بنالم و ببارم؟ .... 

و تا کی باید با دستهای خالی ، با آغوش سرد ، با

 دلی خالی از آرزو و امید ، با چشمانی

 خیس و شاکی زندگی کنم؟

آری تا کی باید تنها صدای

مهربان تو را بشنوم

 ولی در کنار تو نباشم عزیزم! ؟

تا کی ؟